http://vimeo.com/25095052

In 1988 gaf Michael Jackson een optreden weg tijdens de Grammy Awards, waar het publiek geen genoeg van kon krijgen. Onder meer Billy Joel, Little Richard en Stevie Wonder gaven de King of Pop een staande ovatie, en iedereen was het er over eens dat de Grammy voor “Record of the Year” wel naar “Man In The Mirror” moest gaan. Helaas ging die award verloren aan Bobby McFerrin’s “Don’t Worry, Be Happy”, maar het optreden was legendarisch.

Leon Ware and Friends

Om een overzichtelijk idee te krijgen van het werk van Leon Ware kun je de net verschenen CD “Leon Ware and friends”aanschaffen. Op deze CD staan 19 door Leon geschreven nummers voor zeer uiteenlopende artiesten. Een paar namen; Bobby Womack, Donny Hathaway, Minnie Riperton, Jerry Butler. Wat deze songs gemeen hebben is het typische sensuele Leon Ware geluid zonder uitzondering gaan al z’n songs over de liefde in al z’n ups and downs. Drie van zijn bekendste songs staan niet op deze CD: “I want you” van Marvin Gaye (onze Oscar Harris heeft trouwens ook een hele mooie versie van deze song uitgebracht!) “I wanna be where you are” van Michael Jackson en “Sumthin Sumthin” van Maxwell.

Geboren in 1940 in Detroit was het erg logisch dat hij in aanraking kwam met het Motown label. Hij schreef onder andere songs voor The Isley Brothers en Syreeta. Maar Leon was een echte label-hopper en bleef ook niet lang in Detroit maar verhuisde naar Los Angeles waar hij werkte met o.a Quincy Jones. Met Quincy bracht hij het fantastische nummer “If I ever lose this heaven” uit. Zijn eigen zangcarriere is lang ondergeschikt geweest aan zijn songwriting. Zijn eerste eigen  solo LP kwam uit in 1972 en in de seventies kwamen er nog twee albums uit (“Musical Massage”en “Inside is Love”). Pas in de laatste jaren is Leon erg productief  en brengt bijna ieder jaar wel een CD uit! De laatste is uit 2008, getiteld “Moonride”, op het heropgerichte STAX label. Op deze relaxte CD ook weer heerlijke late summers night muziek.
Op vrijdagavond 3 juli dus Songwriting Legend Leon Ware in Paradiso!

Harry van Vliet – Fingerpoppin’ Soul

LEGENDS LIVE: Leon Ware feat. Liquid Spirits & Boris

LEGENDS LIVE: Leon Ware feat. Liquid Spirits & Boris

Vrijdag 3 juli | Paradiso, Amsterdam |
Zaal open: 20.30 uur | Aanvang: 21.30 uur |
Entree: 18,- excl. lidmaatschap (3,- p.m./18,- p.j.) |
Voorverkoop via ticketservice en ook bij Backbeat.

Cameo - Rigor Mortis (1976)

Cameo - Rigor Mortis (1976)

Cameo - Find my way (1976 - Dutch only pic sleeve)

Cameo - Find my way (1976 - Dutch only pic sleeve)

Cameo - Keep it Hot (1980 - Spanish only sleeve - 10 men band)

Cameo - Keep it Hot (1980 - Spanish only sleeve - 10 men band)

Cameo - She's strange (1984 - 4 weeks #1 in the U.S. R'nB charts)

Cameo - She's strange (1984 - 4 weeks #1 in the U.S. R'nB charts)

Cameo - Single life (1985)

Cameo - Single life (1985)

Cameo - Word up! (1986 - Biggest hit in Holland - #10 october '86)

Cameo - Word up! (1986 - Biggest hit in Holland - #10 october '86)

Cameo - Candy (1986 - U.S. R 'n B #1 for two weeks)

Cameo - Candy (1986 - U.S. R 'n B #1 for two weeks)

Cameo - She's mine (1986)

Cameo - She's mine (1986)

Cameo - Back and Forth (1987)

Cameo - Back and Forth (1987)

LEGENDS LIVE: Cameo
Auwww !” Eindelijk zal die oerkreet van Larry Blackmon te horen zijn in Paradiso! Cameo bestaat al sinds 1976! Het aantal leden fluctueerde in al die jaren tussen de dertien en drie. Begonnen als pure Funk band in de stijl van Parliament/Ohio Players hadden ze in het begin nog weinig chart succes.

Hun eerste R ’n B chart hit kwam in 1977 met “Rigor Mortis” met een drieëndertigste plaats. Hun albums deden het in die tijd al een stuk beter mede omdat Cameo altijd volop tourde. De zesde LP “Cameosis” bereikte in 1980 de eerste plaats in de R’nB charts. De meeste blazers zijn dan al vervangen door keyboards en de stage-outfits worden ook steeds extremer! Larry Blackmon produceerde en schreef praktisch alle songs voor Cameo.

In 1983 werd het contract met het Chocolate City label verbroken en richtte Larry zijn eigen Atlanta Artists label op. De band verhuisde in die tijd ook van NYC naar Atlanta. De eerste nummer een hit kwam er al snel aan; “She’s Strange”, vier weken op nummer één in het voorjaar van 1984. Trouwens de B-kant van die single was ook zeer “Strange” namelijk een reggae nummer getiteld “Tribute to Bob Marley”! Daarna ging het nog harder de hits volgden elkaar in hoog tempo op: “Single life”, “Word up” en “Candy”. De video-clip deed rond die tijd ook zijn intrede en ook hierin blonk Larry Blackmon uit . Hij regisseerde de meeste clips zelf en ook de kleding werd door Larry geregeld (en ja hoor zijn rode “cod-piece” heeft hij ook nog steeds!). De line-up van de band bestond rond die tijd uit: Larry, Tomi Jenkins, Charlie Singleton en Nathan Leftenant.

Na in 1990 nog een nummer 5 hit te hebben gescoord ( “I want it now”) werd het wat stiller rond Cameo. Ze bleven touren en platen maken maar de laatste CD dateert al weer uit 2000….Live zijn ze nog steeds zeer de moeite waard en hopelijk komen ook de ballads van Cameo aan bod want behalve Funk blinken ze ook uit in prachtige Soul Ballads zoals : “Hangin’Downtown” en “Why have I lost you”.

Harry van Vliet * Fingerpoppin’ Soul.